MartijnNuijens.nl

Op het moment wil het allemaal maar niet zo vlotten met het hoogspringen, hoe harder ik vorm probeer te vinden. Hoe slechter ik me voel. Dit komt vooral omdat ik naar verbindingen zoek tussen de hoogte die ik spring, die er niets mee te maken.

Er is niets mis met de kracht, explosiviteit of dat soort dingen. Het verschil zit hem vooral in de rust in me hoofd wat anders is. Door gebeurtenissen van de afgelopen weken is het wat rommeliger. Maar heeft dat nou weer zoveel met vorm te maken? Op trainingen zijn de hoogtes die ik spring misschien maar 5cm lager dan normaal. Maar dat is normaal aangezien ik nog steeds geblesseerd ben. Op trainingen kom ik nog met moeite over 210. Terwijl dit 5 weken terug nog in één poging ging. Heb ik er nu 2 of 3 voor nodig en zelfs problemen met 2m inspringen.

Het komt vaker voor dat je opeens uit het niets opeens vorm hebt. Waardoor dit komt is dan altijd maar de vraag, maar het gevoel wat ik er altijd bij heb is dat het een op te wekken gevoel is. Een keuze.

Aankomende zondag is de afsluitende baancircuit wedstrijd, de Arena Games in Hilversum.
Hoogspringen staat op het programma en ik wil graag mijn goede lijn van dit seizoen doorzetten. Op het moment voelt het alsof het een grote teleurstelling gaat worden.

Toch vraag ik mij af, wat is vorm?